Karkonosze

Najwyższa część Sudetów to Karkonosze – jedyne pasmo którego wierchy wykraczają ponad 1400 metrów n.p.m. Karkonosze ciągną się od Przełęczy Lubawskiej do Szklarskiej – to mniej więcej 36 kilometrów, szerokość to od 8 do 20 km, z kolei powierzchnia mniej więcej 650 kilometrów kwadratowych. Na nieszczęście do naszego kraju przynależy zaledwie niecałe 30 % – czyli ok 185 km².

Szczęśliwie, za sprawą porozumienia z Schengen, można łatwo odwiedzać również rozleglejszy, czeski fragment Karkonoszy, jednakże trzeba pamiętać, że wierchami Karkonoszy biegnie granica państwowa czesko – polska – ażeby ją przejść wystarczy mieć przy sobie ważny paszport czy tylko dowód osobisty. Szklarska Poręba oraz Karpacz to dwa miasta, z jakich najwygodniej zwiedzać Karkonosze.
Główny budulec Karkonoszy to granit, występujący w kilku odmianach. Procesy erozyjne kształtują specyficzne pęknięcia – ostre i strome, uformowały się również w tym rejonie specyficzne dla Karkonoszy – skałki – malownicze, nagie formacje skalne. Jest ich przeszło sto pięćdziesiąt grup, niektóre całkiem duże – np Pielgrzymy, inne skromniejsze, mają one nierzadko nazwy nawiązujące do ich kształtu – Trzy Świnki, Owcze Skały, Ptasie Gniazda, Końskie Łby, Paciorki, Bażynowe Skały.
Najbardziej rozpoznawalnym szczytem jest oczywiście Śnieżka (1602 metrów n.p.m.) – najwyższy wierch całych Sudetów przewyższający okolicę o 200 m gwarantuje urocze panoramy okolicy – to co zobaczymy zależy wyłącznie od warunków widzialności. Króluje tu niesłychanie mroźny, zbliżony do alpejskiego klimat – średnioroczna temperatura waha się około zera, natomiast śnieg potrafi zalegać od października do maja, opad śniegu zdarza się także latem. Na Śnieżce stoi obserwatorium meteorologiczne, od 1880 r. prowadzi się nieprzerwanie obserwacje. U podnóża Śnieżki położony jest Karpacz – największa miejscowość turystyczna w okolicy.
Kolejną bardzo rozpoznawalną górą jest Szrenica (1362 m n.p.m.) – sprawia to Szklarska Poręba, wyjątkowo ochoczo odwiedzana przez turystów – z miasta łatwo dostrzec specyficzny wierzchołek Szrenicy. Ze Szklarskiej Poręby wiodą szlaki turystyczne na Halę Szrenicką oraz Szrenicę, można również dotrzeć w te punkty wyciągiem krzesełkowym. W obu tych miejscach funkcjonują schroniska turystyczne.
Następne wysokie grzbiety – przewyższające Szrenicę, jednakże nie wymieniane jednym tchem z nią i Śnieżką to Łabski Szczyt (1472 metrów n.p.m.) oraz Wielki Szyszak (1509 metrów n.p.m.) – drugi biorąc pod uwagę wysokość wierzchołek naszych Karkonoszy.
Karkonosze to dodatkowo wodospady – dwa najbardziej popularne – oba w pobliżu miejscowości Szklarska Poręba – to Szklarki i Kamieńczyka. Kaskada Szklarki, o wysokości 13 metrów, leży niedaleko drogi nr 3 łączącej Szklarską Porębę z Jelenią Górą – to obowiązkowy obiekt wycieczek oraz miejsce do fotografowania się na jego tle przez wczasowiczów. Wodospad Kamieńczyka to najwyższy (27 m) wodospad Karkonoszy – tutaj trudniej dojść – jednakże nie jest to wycieczka przekraczająca możliwości większości turystów – osiągają go nawet maluchy.
W Karkonoszach wytyczone są dziesiątki kilometrów szlaków turystycznych zróżnicowanych pod względem zarówno poziomu trudności jak i długości. Są one powiązane z pobliskimi miejscowościami jak: Szklarska Poręba, Michałowice, Jagniątków, Zachełmie lub Karpacz. Dysponują one bogatą bazę turystyczną, gastronomiczna oraz noclegową.
Udając się w góry należy mieć na uwadze, że szybkie zmiany pogody to w tej okolicy norma. Odczuwalna jest również zmiana temperatury wraz z wysokością, a na wierzchołkach często występują zamglenia, chmury oraz wieją silne wiatry. Karkonosze są ładne przez 12 miesięcy w roku, najwygodniejszym jednak czasem do wypraw po nich są koniec lata i wczesna jesień.